Nicaragua – Algemene Informatie
Nicaragua – Algemene Informatie
Land in het kort
Nicaragua is het grootste land in Centraal Amerika. Het ligt tussen Honduras (in het noorden) en Costa Rica (in het zuiden). Het land is ongeveer drie keer groter dan Nederland. Het land wordt aan de oost- en westkust omsloten door water. Aan de westkust ligt de Pacifische oceaan, aan de oostkust de Atlantische oceaan.
Nicaragua is een land van vulkanen, prachtige goudgele stranden, koloniale steden, tropisch regenwoud, kleurrijke markten en uiterst vriendelijke en behulpzame bevolking.
Wat Nicaragua vooral interessant maakt, zijn de grote verschillen tussen de west-en oostkant van het land. In het westen, aan de Grote Oceaan, wonen de meeste mensen en komen ook de meeste bezoekers. Hier kan men een bezoek brengen aan bijvoorbeeld Granada en León, twee prachtige koloniale steden. Ook ligt hier het meer van Nicaragua, dat met een oppervlakte van meer dan 8000km2 het tweede zoetwatermeer van Latijns-Amerika is. Hier kan men o.a. een excursie maken naar het vulkanische eiland Isla de Ometepe. San Juan del Sur biedt de reiziger prachtige stranden. De oostelijke kant van het land is zeker niet minder interessant, maar wel veel moeilijker bereikbaar. Hier kenmerkt het landschap zich namelijk door tropisch regenwoud. Vervoer gaat meestal het meest effectief over water, alhoewel vanuit Managua ook lokale vluchten die kant op gaan. Aan de caribische kust wordt, in tegenstelling tot de rest van het land, veel Engels gesproken. Hiernaast heeft Nicaragua een aantal tropische bounty-eilanden, de Corn Islands, in de Caribische Zee liggen.
Wist je dat
Veel mensen denken dat Nicaragua een onveilig land is om naar toe te reizen, terwijl dit onterecht is. Uiteraard moet je zoals in elk land altijd alert zijn, maar het is niet zo dat Nicaragua onveiliger is dan Costa Rica of Panama. Zoals overal geldt natuurlijk wel dat het verstandig is op te letten waar je loopt. Vooral ’s avonds is het niet raadzaam je alleen op straat te begeven, vooral niet in de hoofdstad Managua. Nicaragua is een geweldige vakantiebestemming om een individuele rondreis te maken. Nicaragua verdient het om gezien te worden, met een bevolking die er alles aan doet om het slechte imago van zich af te schudden.
Wist je dat
Nicaragua een land is van vele mogelijkheden. U kunt de koloniale steden bezoeken en naar een typische lokale markt gaan, maar ook door het regenwoud lopen, eilanden bezoeken en vulkanen bezoeken
Wist je dat
Het handig is om vantevoren de geschiedenis te lezen over het land Nicaragua. U kunt steeds in het land de geschiedenis terug zien. Vooral een bezoek aan Leon is zeer interessant. Een gids legt alles uit en het lijkt net alsof je je in de periode bevind waar over wordt verteld.
Wist je al de geschiedenis
De oudste menselijke sporen die zijn gevonden in Nicaragua zijn 6000 jaar oud.
Voor het koloniale tijdperk leefden er 2 grote culturele groepen in Nicaragua. Eén van deze groepen was verwant aan de Azteken in Mexico. Ze spraken een taal die leek op de taal van de Azteken, en ze hadden overeenkomstige gebruiken. Dit volk leefde in het midden van het land en aan de Pacifische kust.
In 1502 landde Columbus op de oostkust van Nicaragua. In 1522 trok de Spanjaard Gil Gonzales Dávila het land binnen. In 1524 werden de eerste Spaanse steden gesticht, waaronder twee van Nicaragua’s belangrijkste steden: Granada en León.
Vanaf 1544 viel In 1524 Nicaragua onder Guatemalteeks bestuur. Guatemala was destijds een Spaanse provincie en strekte zich uit over een groot gedeelte van Midden-Amerika. Op 15 september 1821 werd de Guatemalteekse provincie onafhankelijk. In 1838 stapte Nicaragua uit deze federatie en werd het een onafhankelijke staat.
In 1848 brak de goudkoorts uit en dat zorgde voor een grote toestroom van reizigers.
In 1855 veroverde William Walker Granada en pleegde een staatsgreep. In 1856 wierp hij zich op als president en voerde direct de slavernij in. Toen hij problemen kreeg met zijn landgenoot Vanderbilt, keerde het tij. Met buitenlandse hulp werd Walker verslagen.
De steden Granada en Léon hebben vaak tegen elkaar gestreden. Dit hield min of meer op toen in 1857 het dorpje Managua als hoofdstad werd aangewezen.
In 1893 komt de liberale José Santos Zelaya aan de macht. De hervormingen die hij doorvoert zijn de scheiding van kerk en staat, gratis onderwijs en investeringen in infrastructuur. Zijn weigering in te stemmen met de aanleg van een kanaal van de Atlantische Oceaan naar de Stille Oceaan brengt hem in conflict met de VS, die in 1910 mariniers naar Bluefields sturen. In 1933 verliet de Amerikaanse marine Nicaragua weer, maar dat gebeurde pas nadat de mariniers in Nicaragua eerst een Gardia Nacional hadden opgericht. Dit was een gecombineerde militaire en politiemacht die door Amerikanen werd getraind en gefaciliteerd en die loyaal was aan Amerikaanse belangen. De leider werd Anastasio Somoza Garcia.
Anastasio Somoza Garcia schakelde zijn politieke opponenten uit, waaronder ook Sandino die in februari 1934 werd geëxecuteerd. In 1936 werd hij president. Op 21 september 1956 wist een jonge Marxist genaamd Rigoberto López Pérez in León binnen te dringen op een feest dat door president Somoza werd bezocht, en hij schoot hem in de borst. De schutter overleed zelf direct daarna in een hagel van kogels, Somoza overleed enkele dagen daarna aan zijn verwondingen. Hij werd opgevolgd door zijn 2 zoons. Luis Somoza Debayle was president van 1956 tot 1963, maar Anastasio Somoza Debayle had in werkelijkheid de grootste macht in handen als leider van de Guarda Nacional. De jonge Anastasio was nog loyaler aan de Verenigde Staten dan zijn vader, en er werd gezegd dat hij beter Engels sprak dan Spaans. De familie Somoza bleef tot 1979 aan de macht.
In 1978-1979 vond er een revolutie plaats, waarbij de laatste Somoza president werd afgezet. De macht kwam in handen van de FSLN partij – de Sandinistas. Hoewel er verbeteringen op het gebied van onderwijs en gezondheid plaatsvonden, kwamen er ook regels die vrije meningsuiting en een open markt onmogelijk maakten. Nicaragua kreeg in die tijd sterke banden met de Sovjet Unie en Cuba. Als antwoord hierop steunden de VS de tegenhangers (gewapende legers die Nicaragua vanuit haar buurlanden aanviel). Ook werd alle financiële hulp naar Nicaragua vanuit de VS stopgezet. De in 1984 gekozen Sandinista president Daniel Ortega verloor in 1990 van Violeta Chamorro. De economische situatie verbeterde niet, maar met de overwinning van de liberale Arnoldo Alemán in 1997 kreeg Nicaragua een president die 6 jaar later tot 20 jaar cel en een boete van 10 miljoen dollar vanwege fraude veroordeeld zou worden.
In 2002 won Enrique Bolaños de verkiezingen. Bolaños beloofde zich in te zetten tegen de corruptie en voor het verminderen van de schulden. Een mijlpaal werd bereikt toen het IMF en de Wereldbank in januari 2004 lieten weten dat Nicaragua zich kwalificeerde voor schuldkwijtschelding, als gevolg van het beleid gevoerd door president Bolaños.
